Artık Ailenin Küçüğü Olmadığının Anlasıldığı An
...
"Eksper bak dinle." dedi annem, ablam arkada çocuk seviyordu, iki sene geçmişti doğumun üstünden, uzaktaydım yine, bunalmış ailemle dertleşmek istemiştim, o yüzden aramıştım onları. Hepsi bir aradaydı yine. Mutlu huzurlu aile tablosu… Yeğenime verdiler telefonu, "Agu gugu dagu" bir şeyler söyledi, hoşuma gidiyordu ama dertleşmek istiyordum, aileme dert yanmak… Onların "Eksper sen yaparsın, boşver, bu da dert mi?" demesini bekliyordum, bana yeğenimin sesini dinletiyorlardı.
Sonrasında telefonu ablam aldı. Annem çocukla ilgileniyordu. Ablamla konuşmaya çalıştım, "Ay ay ay düştü." dedi, yeğenim ağlamaya başladı. "Eksper kapayayım şimdi." dedi ablam, çoçukla ilgilenmesi gerekiyordu. Arkada; babam, eniştem bir yandan gülüyor, bir yandan yeğenimle ilgileniyorlardı. Telefondan sadece gürültü geliyordu: "Ay ay ay uf mu olmuş?", gülüşmeler…
"Peki" dedim, telefonu kapadım.
Otelin kırışıksız örtülmüş yatak örtüsüne attım bedenimi.
Oda sessizdi.
Kimse yoktu.
...
...
[ Blog'da bulunan "Gelmeyen Pazartesi" kitabına ait yazılar, ek yazılar ile birlikte Mayıs ayında aynı isim ile basıldı. Bu nedenle yazıların buradan yayınını durdurmak durumundayım. Anlayış göstereceğinizi umuyor, ilginiz için teşekkür ediyorum. Eksper Mental ]
Son Dilim : 28 Kasım Cuma (yani arkası yarın...)






